Μικρέ μου φίλε εθνικιστή που φασισμό σκαρώνεις,  πατριώτης μας το παιζεις, τι και αν δεν σκαμπάζεις ουτε ελληνικά καλα καλα, μια ζωή το στομα σου  ήτανε μεγάλο, μα η πουτσα σου πολύ μικρή

για αυτό τώρα κατσε νεπασμένα
τζαι βαλε 'φτιν τζαι ακουσε τα λογια μου εμενα:
Ιντα που νεκατώνεσαι σαν τους καραόλους;
Αφου στο τέλος, οι Αναρχικοι σας ρίζουν όλους.
Εμείς ξυπνούμε τζαι στεκόμαστε, τζαι λέμε τι εγένιν
Ξυπνούμε ντουροι τζαι άφοοι τζαι πονεπασμένοι
Τζαι 'σείς πρέπει να στέκεστε ομπρός μας ντροπιασμένοι,                       
γιατ’ είστε μ’ έναν φτύμμαν μας ούλλοι σας καμωμένοι.