Quote from: Dimitris Pipikios on March 26, 2017, 08:50:07 pm

Έτσι κι’ αλλοιώς η λέξη πατρίδα είναι για σένα «αντίδραση» στο …»διεθνιστικό προλεταριακό καθήκον». Το διακήρυξες, άλλωστε, πως «οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα».

H λέξη πατρίδα δεν έχει ρεαλιστικό περιεχόμενο, είναι μια φαντασιακή κατάσταση μεσα στο μυαλό πολλών που έχουν προσβληθεί απο την ασθένεια. Δεν εχει ρεαλιστικό περιεχόμενο, είναι μερος ενος παραμυθιού, οπως πχ ο τζισους κραήστ κτλ. Οσοι και να πιστεύουν, δεν τον κανουν αληθινο.

πες τα..αληθινες ειναι μονο οι ψωλες των πακιστανων και των αραπαδων
που εχουμε μαζεψει για να γαμανε εμας τους αλληλεγγυους...
σε εχει γαμησει ποτε αραπικια 27ποντι ψωλη φιλε αναγνωστη?φααακ γιεεααααααααααααααααα
ιφ γιου κνου γατ αι μιν )

πες τα..

FIXED

https://www.eortologio.net/pote_giortazei/%CE%A0%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%82


Ανημερα της εορτης του πολιουχου του ιντερνετ, ο Άγιος Πούλιος ο Αναγνώστης εκανε παλι το θαυμα του, και ευρεθη η θαυματουργη εικονα του κελιου του Ακαμάτη του μοναχικου, του επονομαζομενου και προν την "νικη του λαου". Πρόκειται για μια σπανια αγιογραφια προς τιμην του Ακάματου Ακαμάτη, ενος απλου ταπειν(ωμεν)ου ποιμνίου απο ασημαντη οικογενεια, σε στιγμες προσωπικης, ευλαβικης αφοσιωσης, εναντια στον πειρασμο και τις δυναμεις του Εως Φορου (που φέρει τον φορο και τον ηλιο). Μια ζωη ερμητικα κλειστη, χωρις να τον δει το φως του ηλιου. Μακρυα απο την επαφη, την φιλοδοξια, την κοσμικη βια και την παλη των κοινωνικων διαστρωματωσεων. Μια ζωη ασκητικη, χωρις να χασει ποτε την παρθενιαν του. Μια ζωη λιτη, με το ταπεινο πληγουρι να γεμιζει το στομαχιον του αποστεωμενου σαρκιου του. Και πάντοτε με μια κουβεντα στο στομα για ολο τον κοσμον. Μεγάλη η χάρη του. Άξιος!

Το νεοβυζαντινης τεχνοτροπιας εικαστικο εργο ζωης θα δωρηθει ως ταμα στην Μονη των Αγιων Αναργυρων υστερα απο την επιθυμια του ιδιου του αγιογραφου, και θα κοσμησει την οστεοθηκη του ευσεβους μοναχου που απεβιωσε με μαρτυρικους πονους απο κακοηθη νεοπλασια του προστατη σε νεαρη ηλικια, σε προαστιο της Αττικης.


ms paint master race        ✓☑
for the glory of satan        ✓☑
περιοχη κοντα στη χωματερη καματερου        ✓☑
αναρχικος που πεταει μολοτοφ στο σπιτι του         ✓☑
ενοχλητικο σατανισμενο κωλοσκυλο που γαβγιζει στη πυλωτη     ✓☑
καταθλιπτικη θεα        ✓☑
περιεργοι γειτονες (για εξορκισμο)        ✓☑
αντιπαθητικοι συγγενεις        ✓☑
προιον ανεπιθυμητης εγκυμοσυνης        ✓☑
προιον αποτυχημενης εκτρωσης        ✓☑
λιγοτερα απο 15 τετραγωνικα κελι        ✓☑
ανυπαρκτη θερμομονωση        ✓☑
ανυπαρκτη ηχομονωση        ✓☑
καρκινογονες βαφες τοιχου        ✓☑
δυσλειτουργικη οικογενεια        ✓☑
ιταλογενης καταγωγη μεταναστη (που δεν ενσωματωθηκε)     ✓☑
σκατοφατσα        ✓☑
βρωμιαρικο δωματιακι        ✓☑
νερα που τρεχουν το χειμωνα απο το παραθυρο        ✓☑
οσμη μουχλιασμενης ψαριλας        ✓☑
χυσκια παντου λεκεδες μπιλ κλιντον       ✓☑
νυχτεριδες και αραχνες        ✓☑
ακαρεα με το κιλο        ✓☑
πιστοποιητικο εγγυημενης σταδιοδρομιας ιεκ παρακμης       ✓☑
επιπεδο παιτερη        ✓☑
φορ εβερ ελοουν        ✓☑
παρθενια intact        ✓☑
κουθμουνιστικη προπαγαντα        ✓☑
μπογιοπουλος στο τσεπακι του σατανα        ✓☑
χριστοφοριδης         ✓☑
ενταγμενος στο payrol (πεηρολ) των Σανελ        ✓☑
λεφτα της cia που μοιραζει ο χριστοφοριδης        ✓☑
εμμονικη ψυχωση για εναν αντιχριστο Κυπριο Αναρχικο        ✓☑
υπομονη στα σαδιστικα βασανιστηρια απο τον αντιχριστο Κυπριο Αναρχικο    ✓☑
δημοσια διαπομπευση        ✓☑
ανικανοτητα στοιχειωδους μαθησης        ✓☑
αδυναμια να χανει        ✓☑
αγνοια να σταματα        ✓☑
απορια ηλιθιου ζωγραφισμενη στο προσωπο        ✓☑
αναμνηση παρα τριχα θανασιμου τροχαιου (ειχε αγιο)        ✓☑
αναμνηστικη φωτο Ρωσιδας Θεας Αρτεμης με στραπον        ✓☑
λεκιασμενο, κακομεταχειρισμενο "ανικητο" παπακι         ✓☑
τζινακι και παπουτσια αμερικανου ξυλοκοπου για ξεκαρφωμα      ✓☑
απλυτη βρωμιαρα μπλουζιτσα nike (απο sweat shops)        ✓☑
ιστορικο φθαρμενο τσαντακι μεσης        ✓☑
φιρματα, μοδατα (αντιεωσφορικα) γυαλια ηλιου        ✓☑
αχρηστη σαβουρα στα συρταρια του γραφειου        ✓☑
σκληροι δισκοι με πορνο που εχουν μαλακωσει απο την υγρασια   ✓☑
ιστορικος TURBO (σ) EX αρχαιολογια απο το Πλαισιο        ✓☑
λειτουργικο συστημα windows διατρητο απο την NSA        ✓☑
no security        ✓☑
no privacy        ✓☑
μοντεμ φονιας sagem (on fire)         ✓☑
αργη συνδεση 3κοσμικης χωρας        ✓☑
αδιαβροχες (πτυελο)μασκες διαδικτυου        ✓☑
ακριβοπληρωμενο αχρη(α)στο nokia n96        ✓☑
no one to call       ✓☑
καθολου χρονο ομιλιας       ✓☑
μπιχλα στη μαπα        ✓☑
10 χρονια "δουλεια με μπλογκακι"        ✓☑
συνολικα δεκαετη στατιστικα "κατρακυλα/χαρος"        ✓☑
αγωνας για το τιποτα        ✓☑
χαμενες εργατοωρες        ✓☑
ασυναρτησιες        ✓☑
3 παγκοσμιος πολεμος που δεν αρχισε απο τα μπλογκζ        ✓☑
αποτυχημενο καναλι στο youtube        ✓☑
αποτυχημενα podcasts        ✓☑
οικογενειακη αφισα τσιπραντρεα        ✓☑
αγανακτισμενο κωλοδαχτυλο στην αφισα του Παγκαλουα      ✓☑
10 χρονια προπαγαντα τζυριζα        ✓☑
το σουφρι        ✓☑
αφισες/στικερς/φλαηερς         ✓☑
wifi ραδιο        ✓☑
πουλημενος mango-φιλτροχουανας Πετρακass        ✓☑
χεσμενο σωβρακακι        ✓☑
σκατο στην καλτσα        ✓☑
μπαγιατικος πιτογυρος με φυτοφαρμακα        ✓☑
μπαγιατικες τυροπιτες με δηθεν τυρι απο τα everest        ✓☑
χαπακια        ✓☑
οξος κυπριακος (στο χοντρο μπουκαλι)        ✓☑
αφθονος περσινος σανος        ✓☑
κοκκινελι με το σταγονομετρο        ✓☑
λεκιασμενα πορνοπεριοδικα στοιβα        ✓☑
αβνανισμος μεχρι τελικης πτωσης (αιματοχυσιας)        ✓☑
αριστερο χερι κατω απο το γραφειο για αριστερο "αρμεγμα"   ✓☑
15000 μισοχυσιες στο πατωμα/σωβρακακι        ✓☑
ολη μερα μουγκα        ✓☑
αηχο γελιο με ξεφυσημα μυτης        ✓☑
γλωσσοφαγια     ✓☑
κακομοιρια     ✓☑
ανυπαρκτο μελλον     ✓☑
πιστοποιητικο γονικης υποταγης        ✓☑
μητρικος ευνουχισμος ψυχης         ✓☑
κομπλεξ        ✓☑
ανωριμοτητα        ✓☑
αυταπατες        ✓☑
εξωπραγματικες απαιτησεις/φαντασιωσεις        ✓☑
δεν ξερει ακριβως ποσο χρονων ειναι (χωρις κομπιουτερακι)     ✓☑
επιπλεον κατα φαντασια προβληματα        ✓☑
εξαρτησιακη προσωπικοτητα        ✓☑
ακαταστατος        ✓☑
αμηχανες "οικογενειακες" στιγμες        ✓☑
εθισμος στην οθονη        ✓☑
αυταρχισμος        ✓☑
ψυχοπαθολογικα/ψυχοσωματικα συμπτωματα αβερτα       ✓☑
συνδρομα με τη σεσουλα       ✓☑
χλωμο δερμα       ✓☑
εικονικη φλυαρια       ✓☑
αδυναμια συγκεντρωσης      ✓☑
αδυναμια κατανοησης       ✓☑
ταση επαναληψης       ✓☑
πονοι       ✓☑
αδυναμια να νιωσει συναισθημα       ✓☑
υποκαταστατα συνασθηματικων ελλειματων       ✓☑
στυτικα προβληματα        ✓☑
αυπνιες        ✓☑
εφιαλτες        ✓☑
διαπραξη μικροαδικηματων        ✓☑
προδοσια απο αυτους που πιστεψε       ✓☑
χαμενος απο τη ζωη        ✓☑
αποπειρες αυτοκτονιας        ✓☑
ενοχες        ✓☑
ομολογιες        ✓☑
εικονισματακι        ✓☑
κρυμμενο φυλαχτο        ✓☑
NO μπουρδελα/στουντιο/πουτανες/κολγκιρλς     ✓☑
σταυρος με το Χριστουλι        ✓☑
αγορασμενη συλλογη DVD της σειρας "24"        ✓☑
Ιωαννα Πειληχου-Πεοληχου        ✓☑
αγριοφωναρα μανα-πρεζα        ✓☑
μια βδομαδα πλιγουρι        ✓☑
αναμνηση φετας δωδωνη        ✓☑
καθε χρονο και χειροτερα        ✓☑
προσεχως χωρις ιντερνετ        ✓☑
κανενα ενδεχομενο βιαιας εκρηξης        ✓☑
μια απο τα ιδια        ✓☑
καμια πιθανοτητα να διαιωνισει τα γονιδια του        ✓☑
διασημος στην αιωνιοτητα απο τα πιθηκοσκιτσα του Βασανιζομαι     ✓☑
τα συμπερασματα δικα σας        ✓☑
νταμπλ τσεκ         ✓☑
αλβανικο χασισακι απο τον περιπτερα    NOT FOUND (ξεμεινε)
αυτοσεβασμος         NOT FOUND
αυτοεκτιμηση         NOT FOUND
αυτοπεποιθεση         NOT FOUND
@@               NOT FOUND
εμπειρια               NOT FOUND
φιλοι               NOT FOUND
παιχνιδι             NOT FOUND
εξυπναδα           NOT FOUND
ταλεντο        NOT FOUND
δεξιοτητες      NOT FOUND
σκηνοθετικες γνωσεις    NOT FOUND
οραμα    NOT FOUND
πρωτοβουλιες    NOT FOUND
ελπιδα που ερχεται      NOT FOUND
αγαπη      NOT INSERTED
life        LOST FOR EVER
the end      COMING SOON
he will be remembered      AS A SAD JOKE



Plus σουπερ μπονους 2 ανεκτιμητα εικαστικα εργα τσιρκου με την ευγενικη προσφορα του Pinochet +ευλογησον+

FIXED

Δύο από τους ήρωες του 1821 που τιμά η κρατική αφήγηση της επανάστασης είναι ο Ρήγας Φεραίος και ο πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄. Και οι δύο θεωρούνται μάρτυρες της ίδιας «εθνικής ιδέας».

Ο Ρήγας όμως κα­λού­σε σε παν­βαλ­κα­νι­κή εξέ­γερ­ση όλους τους κα­τα­πιε­σμέ­νους –ανε­ξαρ­τή­τως θρη­σκεί­ας– για την ανα­τρο­πή του σουλ­τά­νου, αλλά και των αρ­χό­ντων, χρι­στια­νών και μου­σουλ­μά­νων, κι ενά­ντια στην Εκ­κλη­σία. Ο Ρήγας, παιδί της πα­ρά­δο­σης των για­κω­βί­νων της Γαλ­λι­κής Επα­νά­στα­σης, δη­μιούρ­γη­σε μυ­στι­κή επα­να­στα­τι­κή ορ­γά­νω­ση, που τα σχέ­διά της πρό­δω­σε στον σουλ­τά­νο και στους Αυ­στρια­κούς όχι κά­ποιος Τούρ­κος, αλλά ένας χα­φιές του Πα­τριαρ­χεί­ου που είχε ει­σχω­ρή­σει στην ορ­γά­νω­ση.

Ο Ρήγας κι άλλοι 13 σύ­ντρο­φοί στραγ­γα­λί­στη­καν και τα πτώ­μα­τά τους ρί­χτη­καν στον Δού­να­βη. Οι κα­λό­γε­ροι του Πα­τριαρ­χεί­ου πα­νη­γύ­ρι­ζαν: «Όσον αφορά τον πα­ρά­φρο­να τον Ρήγα, ο οποί­ος έχει εκ­δώ­σει διά­φο­ρες διε­γερ­τι­κές επι­στο­λές… χωρίς τη συμ­φω­νία του Χρι­στού… βρήκε τον κα­λύ­τε­ρο θά­να­το κι έγινε ψάρι στον Δού­να­βη και μαζί με τους άλ­λους συ­νω­μό­τες θα γίνει ύλη της αιώ­νιας κό­λα­σης». 

 
Αντί­θε­τα, ο πα­τριάρ­χης Γρη­γό­ριος, που πρό­λα­βε κι αφό­ρι­σε τους επα­να­στά­τες το 1821, ήταν ανα­πό­σπα­στο κομ­μά­τι της εξου­σί­ας που απε­χθά­νο­νταν ο Ρήγας. Όπως και κάθε πα­τριάρ­χης πριν από αυτόν, ήταν μέλος του Δι­βα­νί­ου, δη­λα­δή του υπουρ­γι­κού συμ­βου­λί­ου του σουλ­τά­νου, και ανώ­τα­τος φο­ροει­σπρά­χτο­ρας των ορ­θό­δο­ξων χρι­στια­νών υπη­κό­ων της αυ­το­κρα­το­ρί­ας. Ο Γρη­γό­ριος έχασε το κε­φά­λι του εξαι­τί­ας της απο­τυ­χί­ας του να ελέγ­ξει τους πλη­θυ­σμούς που εξε­γέρ­θη­καν, ενώ με­γά­λο ρόλο στην εκτέ­λε­σή του έπαι­ξαν οι δο­λο­πλο­κί­ες του επι­σκό­που Πι­σι­δί­ας Ευ­γέ­νιου, που πρό­σμε­νε τη σειρά του για να ανε­βεί στον πα­τριαρ­χι­κό θρόνο.

Η άγνω­στη επα­νά­στα­ση

Η επα­νά­στα­ση στην Πε­λο­πόν­νη­σο δεν ξε­κί­νη­σε στις 25 Μάρτη στην Αγία Λαύρα, όπου ποτέ δεν υψώ­θη­κε κα­νέ­να λά­βα­ρο. Ο ξε­ση­κω­μός άρ­χι­σε στις 21 Μάρτη στην Πάτρα και ο ηγέ­της των εξε­γερ­μέ­νων, ο τσα­γκά­ρης Πα­να­γιώ­της Κα­ρα­τζάς, μέλος της Φι­λι­κής Εται­ρεί­ας, δο­λο­φο­νή­θη­κε τε­λι­κά από τους κο­τζα­μπά­ση­δες. Στην Ατ­τι­κή, ο ορ­γα­νω­τής της εξέ­γερ­σης, Με­λέ­της Βα­σι­λεί­ου, έφυγε κυ­νη­γη­μέ­νος από τους προ­κρί­τους και ενέ­πνευ­σε τον ξε­ση­κω­μό των ακτη­μό­νων στη Βό­ρεια Εύ­βοια, όπου κι αυτός δο­λο­φο­νή­θη­κε.

Ο Αντώ­νης Οι­κο­νό­μου, ο Φι­λι­κός δη­με­γέρ­της της Ύδρας, κα­τόρ­θω­σε να πιά­σει τους πλοιο­κτή­τες στον ύπνο και έτσι πήραν οι εξε­γερ­μέ­νοι τα πλοία. Ο Οι­κο­νό­μου δο­λο­φο­νή­θη­κε επί­σης από τους άντρες του Αν­δρέα Λό­ντου, πρού­χο­ντα και αρ­γό­τε­ρα πα­ρα­δο­σια­κού κομ­μα­τάρ­χη. Στην Άνδρο, οι ξε­ση­κω­μέ­νοι χω­ρι­κοί ίδρυ­σαν «κο­μού­να», καλ­λιερ­γώ­ντας όλοι μαζί τη γη. Μά­λι­στα πέ­ρα­σαν τους πλού­σιους από λαϊκά δι­κα­στή­ρια, επει­δή αυτοί κά­λε­σαν τον οθω­μα­νι­κό στόλο να τους σώσει από τους αγρό­τες. Επι­κε­φα­λής στην Άνδρο ήταν ο αγρό­της Δη­μή­τρης Μπα­λής, ο οποί­ος δο­λο­φο­νή­θη­κε την επό­με­νη χρο­νιά με εντο­λή του «Αρ­μο­στή των Νήσων» Κ. Με­τα­ξά, θείου του με­τέ­πει­τα δι­κτά­το­ρα Ιω. Με­τα­ξά.

Στη Νάξο, ηγέ­της της επα­νά­στα­σης ήταν ένας επί­σκο­πος, ο Ιε­ρό­θε­ος. Αυτός ήταν μέλος της Φι­λι­κής Εται­ρεί­ας και ορ­γά­νω­σε με­θο­δι­κά τις κα­τα­λή­ψεις των με­γά­λων κτη­μά­των από τους ακτή­μο­νες. Τα επό­με­να χρό­νια βρέ­θη­κε φυ­λα­κι­σμέ­νος στην Πε­λο­πόν­νη­σο.

Κα­τα­λή­ψεις κτη­μά­των έγι­ναν και αλλού, όμως ει­δι­κά στη Σάμο υπήρ­ξε ξε­κά­θα­ρη νίκη των ακτη­μό­νων πάνω στους πρού­χο­ντες, που κρά­τη­σε για μια δε­κα­ε­τία. Εδώ οι πλού­σιοι ανα­γκά­στη­καν να κα­τα­φύ­γουν όλοι απέ­να­ντι στη μι­κρα­σια­τι­κή ακτή και οι επα­να­στά­τες, με επι­κε­φα­λής τον Φι­λι­κό Λυ­κούρ­γο Λο­γο­θέ­τη, έφτια­ξαν την πο­λι­τι­κή τους ορ­γά­νω­ση, τους «Καρ­μα­νιό­λους», που κυ­βερ­νού­σαν το νησί. Με ενέρ­γειες της ελ­λη­νι­κής κε­ντρι­κής διοί­κη­σης στην Πε­λο­πόν­νη­σο, το νησί ήταν απο­κομ­μέ­νο. Αρ­γό­τε­ρα, με τις δι­πλω­μα­τι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις του Κα­πο­δί­στρια, η Σάμος δεν πε­ρι­λή­φθη­κε στο ελ­λη­νι­κό κρά­τος και οι Οθω­μα­νοί επα­νέ­φε­ραν την κοι­νω­νι­κή τάξη και τους με­γα­λο­κτη­μα­τί­ες στις ιδιο­κτη­σί­ες τους!

Οι Φι­λι­κοί χά­νουν τον έλεγ­χο

Εί­δα­με ότι οι δο­λο­φο­νη­μέ­νοι ηγέ­τες της φτω­χο­λο­γιάς ήταν κατά κα­νό­να μέλη της Φι­λι­κής Εται­ρεί­ας. Μπρο­στά όμως στις ανά­γκες των αγρο­τών για γη και κα­λύ­τε­ρη ζωή, η Φι­λι­κή Εται­ρεία κρά­τη­σε αμή­χα­νη στάση και γρή­γο­ρα ξε­πε­ρά­στη­κε από τα γε­γο­νό­τα.

Στην Πε­λο­πόν­νη­σο ήδη από την Α΄ Εθνο­συ­νέ­λευ­ση, η Φι­λι­κή Εται­ρεία είναι ου­σια­στι­κά πα­ρελ­θόν. Πα­ρό­τι δυο μέλη της, ο Δ. Υψη­λά­ντης κι ο Θ. Κο­λο­κο­τρώ­νης, εκλέ­γο­νται ο ένας πρό­ε­δρος του εκτε­λε­στι­κού και ο άλλος αρ­χι­στρά­τη­γος, στα όρ­γα­να οι κο­τζα­μπά­ση­δες έχουν από­λυ­τη πλειο­ψη­φία. Ο θρί­αμ­βος της αντί­δρα­σης θα απο­τυ­πω­θεί στη Β΄ Εθνο­συ­νέ­λευ­ση, όπου θα εκ­ποι­η­θούν οι «εθνι­κές γαίες», θα μπο­ρούν δη­λα­δή να αγο­ρα­στούν από τους πλού­σιους τα χτή­μα­τα που ανή­καν πριν στο οθω­μα­νι­κό κρά­τος και σε Τούρ­κους αγά­δες.

Από το φόβο των αγρο­τών που έχουν κα­τα­λά­βει αυτά τα χω­ρά­φια, σπά­νια θα εφαρ­μο­στεί αυτή η από­φα­ση. Οι Φι­λι­κοί, όμως, είναι ήδη σε διωγ­μό και οι διά­φο­ρες με­ρί­δες των προ­κρί­των ετοι­μά­ζο­νται για εμ­φύ­λιο πό­λε­μο μοι­ρά­σμα­τος της λείας. Η Ελ­λη­νι­κή Επα­νά­στα­ση δεί­χνει να κα­τρα­κυ­λά στο κενό.

Στην Γ΄ Εθνο­συ­νέ­λευ­ση της Τροι­ζή­νας, οι πρώην Φι­λι­κοί απο­κα­θί­στα­νται. Μαζί με τον Υψη­λά­ντη και τον Κο­λο­κο­τρώ­νη που δι­καιώ­νο­νται, ακυ­ρώ­νο­νται κι όσες εκ­ποι­ή­σεις των «εθνι­κών γαιών» έχουν γίνει. Ο λόγος: Την ει­σβο­λή του Ιμπρα­ήμ στην Πε­λο­πόν­νη­σο και του Κιου­τα­χή στη Ρού­με­λη στα­μά­τη­σαν οι πρώην ηγέ­τες της Φι­λι­κής Εται­ρεί­ας, βγαί­νο­ντας τε­λευ­ταία στιγ­μή από τη φυ­λα­κή και ανα­λαμ­βά­νο­ντας κα­τευ­θεί­αν την ηγε­σία των στρα­τιω­τι­κών επι­χει­ρή­σε­ων.

Η Γ΄ Εθνο­συ­νέ­λευ­ση έκλει­σε τις ερ­γα­σί­ες της με ένα διπλό αντι­φα­τι­κό μή­νυ­μα. Από τη μια ψή­φι­σε το Σύ­νταγ­μα της Τροι­ζή­νας, το πιο φι­λε­λεύ­θε­ρο σύ­νταγ­μα του κό­σμου εκεί­νη την εποχή, κι από την άλλη ανέ­θε­σε στον αντι­δρα­στι­κό Κα­πο­δί­στρια τη δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώρας. Είναι η πε­ρί­ο­δος που οι Με­γά­λες Δυ­νά­μεις με τη ναυ­μα­χία του Να­βα­ρί­νου θα ανα­λά­βουν να δώ­σουν τέλος στην ανα­τα­ρα­χή στη Με­σό­γειο, επι­τρέ­πο­ντας να στη­θεί το ελ­λη­νι­κό κρά­τος. Τα κοι­νω­νι­κά ζη­τή­μα­τα, που τέ­θη­καν και δεν λύ­θη­καν το 1821, θα μπουν στην άκρη προ­σω­ρι­νά, για να εκρα­γούν το αμέ­σως επό­με­νο διά­στη­μα…

Συ­μπέ­ρα­σμα

Η επα­νά­στα­ση του 1821 είχε κοι­νω­νι­κά και τα­ξι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά από την πρώτη στιγ­μή. Σε κάθε πε­ριο­χή, οι φτω­χοί αγρό­τες ήξε­ραν τον τα­ξι­κό εχθρό τους και όχι σπά­νια έπαιρ­ναν σκλη­ρά μέτρα ενα­ντί­ον του. Όμως έμε­ναν εκεί, χωρίς να συν­δέ­ουν τον αγώνα τους με τις άλλες πε­ριο­χές και χωρίς να μπο­ρούν να έχουν ένα πρό­γραμ­μα για το τι θα κά­νουν, αφού διώ­ξουν τους προ­κρί­τους. Οι ανώ­τε­ρες τά­ξεις είχαν πολύ κα­λύ­τε­ρο πο­λι­τι­κό έν­στι­κτο. Δεν τους αρ­κού­σε να κερ­δί­σουν το­πι­κά, αλλά συ­ντρί­βα­νε την κοι­νω­νι­κή ανταρ­σία οπου­δή­πο­τε ξε­σπού­σε και επι­τί­θο­νταν με ιδιαί­τε­ρη λύσσα στους ηγέ­τες των φτω­χών.

Το ελ­λη­νι­κό κρά­τος μπό­ρε­σε να το κλη­ρο­νο­μή­σει μόνο η αστι­κή τάξη, οι έμπο­ροι και οι Φα­να­ριώ­τες. Πέρα από εξαι­ρέ­σεις, η τάξη αυτή μπήκε με το ζόρι στην επα­νά­στα­ση ή ήταν ολο­κλη­ρω­τι­κά εχθρι­κή προς αυτή, μέχρι να νι­κή­σει. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα ο Μι­χα­ήλ Το­σί­τσας που τον καιρό της επα­νά­στα­σης ήταν υπεύ­θυ­νος επι­με­λη­τεί­ας του Ιμπρα­ήμ πασά στην Πε­λο­πόν­νη­σο, σω­ρεύ­ο­ντας πλού­τη από τη λε­η­λα­σία και τον εξαν­δρα­πο­δι­σμό των κα­τοί­κων της. Αμέ­σως μετά ο Το­σί­τσας έκανε με­ρι­κές επι­δει­κτι­κές φι­λαν­θρω­πί­ες και με­τα­τρά­πη­κε από προ­δό­της σε «μέγα ευ­ερ­γέ­τη του Έθνους».
Η επα­νά­στα­ση του 1821 ήταν –στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα–  ένα επει­σό­διο στην προ­σπά­θεια της αν­θρω­πό­τη­τας να απε­λευ­θε­ρω­θεί από την εκ­με­τάλ­λευ­ση και την κα­τα­πί­ε­ση. Τη μνήμη του 1821 τη διεκ­δι­κεί η αστι­κή τάξη για να ανα­πα­ρά­γει τους μύ­θους της εθνι­κής ενό­τη­τας και της συ­νέ­χειας του έθνους. Τη διεκ­δι­κού­με όμως κι εμείς, όπως διεκ­δι­κού­με και όλες τις αστι­κές επα­να­στά­σεις, γιατί έθε­σαν –κι ας μην έλυ­σαν– το ζή­τη­μα της ελευ­θε­ρί­ας και της ισό­τη­τας.

Δύο από τους ήρωες του 1821 που τιμά η κρατική αφήγηση της επανάστασης είναι ο Ρήγας Φεραίος και ο πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄. Και οι δύο θεωρούνται μάρτυρες της ίδιας «εθνικής ιδέας».

Ο Ρήγας όμως κα­λού­σε σε παν­βαλ­κα­νι­κή εξέ­γερ­ση όλους τους κα­τα­πιε­σμέ­νους –ανε­ξαρ­τή­τως θρη­σκεί­ας– για την ανα­τρο­πή του σουλ­τά­νου, αλλά και των αρ­χό­ντων, χρι­στια­νών και μου­σουλ­μά­νων, κι ενά­ντια στην Εκ­κλη­σία. Ο Ρήγας, παιδί της πα­ρά­δο­σης των για­κω­βί­νων της Γαλ­λι­κής Επα­νά­στα­σης, δη­μιούρ­γη­σε μυ­στι­κή επα­να­στα­τι­κή ορ­γά­νω­ση, που τα σχέ­διά της πρό­δω­σε στον σουλ­τά­νο και στους Αυ­στρια­κούς όχι κά­ποιος Τούρ­κος, αλλά ένας χα­φιές του Πα­τριαρ­χεί­ου που είχε ει­σχω­ρή­σει στην ορ­γά­νω­ση.

Ο Ρήγας κι άλλοι 13 σύ­ντρο­φοί στραγ­γα­λί­στη­καν και τα πτώ­μα­τά τους ρί­χτη­καν στον Δού­να­βη. Οι κα­λό­γε­ροι του Πα­τριαρ­χεί­ου πα­νη­γύ­ρι­ζαν: «Όσον αφορά τον πα­ρά­φρο­να τον Ρήγα, ο οποί­ος έχει εκ­δώ­σει διά­φο­ρες διε­γερ­τι­κές επι­στο­λές… χωρίς τη συμ­φω­νία του Χρι­στού… βρήκε τον κα­λύ­τε­ρο θά­να­το κι έγινε ψάρι στον Δού­να­βη και μαζί με τους άλ­λους συ­νω­μό­τες θα γίνει ύλη της αιώ­νιας κό­λα­σης». 

 
Αντί­θε­τα, ο πα­τριάρ­χης Γρη­γό­ριος, που πρό­λα­βε κι αφό­ρι­σε τους επα­να­στά­τες το 1821, ήταν ανα­πό­σπα­στο κομ­μά­τι της εξου­σί­ας που απε­χθά­νο­νταν ο Ρήγας. Όπως και κάθε πα­τριάρ­χης πριν από αυτόν, ήταν μέλος του Δι­βα­νί­ου, δη­λα­δή του υπουρ­γι­κού συμ­βου­λί­ου του σουλ­τά­νου, και ανώ­τα­τος φο­ροει­σπρά­χτο­ρας των ορ­θό­δο­ξων χρι­στια­νών υπη­κό­ων της αυ­το­κρα­το­ρί­ας. Ο Γρη­γό­ριος έχασε το κε­φά­λι του εξαι­τί­ας της απο­τυ­χί­ας του να ελέγ­ξει τους πλη­θυ­σμούς που εξε­γέρ­θη­καν, ενώ με­γά­λο ρόλο στην εκτέ­λε­σή του έπαι­ξαν οι δο­λο­πλο­κί­ες του επι­σκό­που Πι­σι­δί­ας Ευ­γέ­νιου, που πρό­σμε­νε τη σειρά του για να ανε­βεί στον πα­τριαρ­χι­κό θρόνο.

Η άγνω­στη επα­νά­στα­ση

Η επα­νά­στα­ση στην Πε­λο­πόν­νη­σο δεν ξε­κί­νη­σε στις 25 Μάρτη στην Αγία Λαύρα, όπου ποτέ δεν υψώ­θη­κε κα­νέ­να λά­βα­ρο. Ο ξε­ση­κω­μός άρ­χι­σε στις 21 Μάρτη στην Πάτρα και ο ηγέ­της των εξε­γερ­μέ­νων, ο τσα­γκά­ρης Πα­να­γιώ­της Κα­ρα­τζάς, μέλος της Φι­λι­κής Εται­ρεί­ας, δο­λο­φο­νή­θη­κε τε­λι­κά από τους κο­τζα­μπά­ση­δες. Στην Ατ­τι­κή, ο ορ­γα­νω­τής της εξέ­γερ­σης, Με­λέ­της Βα­σι­λεί­ου, έφυγε κυ­νη­γη­μέ­νος από τους προ­κρί­τους και ενέ­πνευ­σε τον ξε­ση­κω­μό των ακτη­μό­νων στη Βό­ρεια Εύ­βοια, όπου κι αυτός δο­λο­φο­νή­θη­κε.

Ο Αντώ­νης Οι­κο­νό­μου, ο Φι­λι­κός δη­με­γέρ­της της Ύδρας, κα­τόρ­θω­σε να πιά­σει τους πλοιο­κτή­τες στον ύπνο και έτσι πήραν οι εξε­γερ­μέ­νοι τα πλοία. Ο Οι­κο­νό­μου δο­λο­φο­νή­θη­κε επί­σης από τους άντρες του Αν­δρέα Λό­ντου, πρού­χο­ντα και αρ­γό­τε­ρα πα­ρα­δο­σια­κού κομ­μα­τάρ­χη. Στην Άνδρο, οι ξε­ση­κω­μέ­νοι χω­ρι­κοί ίδρυ­σαν «κο­μού­να», καλ­λιερ­γώ­ντας όλοι μαζί τη γη. Μά­λι­στα πέ­ρα­σαν τους πλού­σιους από λαϊκά δι­κα­στή­ρια, επει­δή αυτοί κά­λε­σαν τον οθω­μα­νι­κό στόλο να τους σώσει από τους αγρό­τες. Επι­κε­φα­λής στην Άνδρο ήταν ο αγρό­της Δη­μή­τρης Μπα­λής, ο οποί­ος δο­λο­φο­νή­θη­κε την επό­με­νη χρο­νιά με εντο­λή του «Αρ­μο­στή των Νήσων» Κ. Με­τα­ξά, θείου του με­τέ­πει­τα δι­κτά­το­ρα Ιω. Με­τα­ξά.

Στη Νάξο, ηγέ­της της επα­νά­στα­σης ήταν ένας επί­σκο­πος, ο Ιε­ρό­θε­ος. Αυτός ήταν μέλος της Φι­λι­κής Εται­ρεί­ας και ορ­γά­νω­σε με­θο­δι­κά τις κα­τα­λή­ψεις των με­γά­λων κτη­μά­των από τους ακτή­μο­νες. Τα επό­με­να χρό­νια βρέ­θη­κε φυ­λα­κι­σμέ­νος στην Πε­λο­πόν­νη­σο.

Κα­τα­λή­ψεις κτη­μά­των έγι­ναν και αλλού, όμως ει­δι­κά στη Σάμο υπήρ­ξε ξε­κά­θα­ρη νίκη των ακτη­μό­νων πάνω στους πρού­χο­ντες, που κρά­τη­σε για μια δε­κα­ε­τία. Εδώ οι πλού­σιοι ανα­γκά­στη­καν να κα­τα­φύ­γουν όλοι απέ­να­ντι στη μι­κρα­σια­τι­κή ακτή και οι επα­να­στά­τες, με επι­κε­φα­λής τον Φι­λι­κό Λυ­κούρ­γο Λο­γο­θέ­τη, έφτια­ξαν την πο­λι­τι­κή τους ορ­γά­νω­ση, τους «Καρ­μα­νιό­λους», που κυ­βερ­νού­σαν το νησί. Με ενέρ­γειες της ελ­λη­νι­κής κε­ντρι­κής διοί­κη­σης στην Πε­λο­πόν­νη­σο, το νησί ήταν απο­κομ­μέ­νο. Αρ­γό­τε­ρα, με τις δι­πλω­μα­τι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις του Κα­πο­δί­στρια, η Σάμος δεν πε­ρι­λή­φθη­κε στο ελ­λη­νι­κό κρά­τος και οι Οθω­μα­νοί επα­νέ­φε­ραν την κοι­νω­νι­κή τάξη και τους με­γα­λο­κτη­μα­τί­ες στις ιδιο­κτη­σί­ες τους!

Οι Φι­λι­κοί χά­νουν τον έλεγ­χο

Εί­δα­με ότι οι δο­λο­φο­νη­μέ­νοι ηγέ­τες της φτω­χο­λο­γιάς ήταν κατά κα­νό­να μέλη της Φι­λι­κής Εται­ρεί­ας. Μπρο­στά όμως στις ανά­γκες των αγρο­τών για γη και κα­λύ­τε­ρη ζωή, η Φι­λι­κή Εται­ρεία κρά­τη­σε αμή­χα­νη στάση και γρή­γο­ρα ξε­πε­ρά­στη­κε από τα γε­γο­νό­τα.

Στην Πε­λο­πόν­νη­σο ήδη από την Α΄ Εθνο­συ­νέ­λευ­ση, η Φι­λι­κή Εται­ρεία είναι ου­σια­στι­κά πα­ρελ­θόν. Πα­ρό­τι δυο μέλη της, ο Δ. Υψη­λά­ντης κι ο Θ. Κο­λο­κο­τρώ­νης, εκλέ­γο­νται ο ένας πρό­ε­δρος του εκτε­λε­στι­κού και ο άλλος αρ­χι­στρά­τη­γος, στα όρ­γα­να οι κο­τζα­μπά­ση­δες έχουν από­λυ­τη πλειο­ψη­φία. Ο θρί­αμ­βος της αντί­δρα­σης θα απο­τυ­πω­θεί στη Β΄ Εθνο­συ­νέ­λευ­ση, όπου θα εκ­ποι­η­θούν οι «εθνι­κές γαίες», θα μπο­ρούν δη­λα­δή να αγο­ρα­στούν από τους πλού­σιους τα χτή­μα­τα που ανή­καν πριν στο οθω­μα­νι­κό κρά­τος και σε Τούρ­κους αγά­δες.

Από το φόβο των αγρο­τών που έχουν κα­τα­λά­βει αυτά τα χω­ρά­φια, σπά­νια θα εφαρ­μο­στεί αυτή η από­φα­ση. Οι Φι­λι­κοί, όμως, είναι ήδη σε διωγ­μό και οι διά­φο­ρες με­ρί­δες των προ­κρί­των ετοι­μά­ζο­νται για εμ­φύ­λιο πό­λε­μο μοι­ρά­σμα­τος της λείας. Η Ελ­λη­νι­κή Επα­νά­στα­ση δεί­χνει να κα­τρα­κυ­λά στο κενό.

Στην Γ΄ Εθνο­συ­νέ­λευ­ση της Τροι­ζή­νας, οι πρώην Φι­λι­κοί απο­κα­θί­στα­νται. Μαζί με τον Υψη­λά­ντη και τον Κο­λο­κο­τρώ­νη που δι­καιώ­νο­νται, ακυ­ρώ­νο­νται κι όσες εκ­ποι­ή­σεις των «εθνι­κών γαιών» έχουν γίνει. Ο λόγος: Την ει­σβο­λή του Ιμπρα­ήμ στην Πε­λο­πόν­νη­σο και του Κιου­τα­χή στη Ρού­με­λη στα­μά­τη­σαν οι πρώην ηγέ­τες της Φι­λι­κής Εται­ρεί­ας, βγαί­νο­ντας τε­λευ­ταία στιγ­μή από τη φυ­λα­κή και ανα­λαμ­βά­νο­ντας κα­τευ­θεί­αν την ηγε­σία των στρα­τιω­τι­κών επι­χει­ρή­σε­ων.

Η Γ΄ Εθνο­συ­νέ­λευ­ση έκλει­σε τις ερ­γα­σί­ες της με ένα διπλό αντι­φα­τι­κό μή­νυ­μα. Από τη μια ψή­φι­σε το Σύ­νταγ­μα της Τροι­ζή­νας, το πιο φι­λε­λεύ­θε­ρο σύ­νταγ­μα του κό­σμου εκεί­νη την εποχή, κι από την άλλη ανέ­θε­σε στον αντι­δρα­στι­κό Κα­πο­δί­στρια τη δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώρας. Είναι η πε­ρί­ο­δος που οι Με­γά­λες Δυ­νά­μεις με τη ναυ­μα­χία του Να­βα­ρί­νου θα ανα­λά­βουν να δώ­σουν τέλος στην ανα­τα­ρα­χή στη Με­σό­γειο, επι­τρέ­πο­ντας να στη­θεί το ελ­λη­νι­κό κρά­τος. Τα κοι­νω­νι­κά ζη­τή­μα­τα, που τέ­θη­καν και δεν λύ­θη­καν το 1821, θα μπουν στην άκρη προ­σω­ρι­νά, για να εκρα­γούν το αμέ­σως επό­με­νο διά­στη­μα…

Συ­μπέ­ρα­σμα

Η επα­νά­στα­ση του 1821 είχε κοι­νω­νι­κά και τα­ξι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά από την πρώτη στιγ­μή. Σε κάθε πε­ριο­χή, οι φτω­χοί αγρό­τες ήξε­ραν τον τα­ξι­κό εχθρό τους και όχι σπά­νια έπαιρ­ναν σκλη­ρά μέτρα ενα­ντί­ον του. Όμως έμε­ναν εκεί, χωρίς να συν­δέ­ουν τον αγώνα τους με τις άλλες πε­ριο­χές και χωρίς να μπο­ρούν να έχουν ένα πρό­γραμ­μα για το τι θα κά­νουν, αφού διώ­ξουν τους προ­κρί­τους. Οι ανώ­τε­ρες τά­ξεις είχαν πολύ κα­λύ­τε­ρο πο­λι­τι­κό έν­στι­κτο. Δεν τους αρ­κού­σε να κερ­δί­σουν το­πι­κά, αλλά συ­ντρί­βα­νε την κοι­νω­νι­κή ανταρ­σία οπου­δή­πο­τε ξε­σπού­σε και επι­τί­θο­νταν με ιδιαί­τε­ρη λύσσα στους ηγέ­τες των φτω­χών.

Το ελ­λη­νι­κό κρά­τος μπό­ρε­σε να το κλη­ρο­νο­μή­σει μόνο η αστι­κή τάξη, οι έμπο­ροι και οι Φα­να­ριώ­τες. Πέρα από εξαι­ρέ­σεις, η τάξη αυτή μπήκε με το ζόρι στην επα­νά­στα­ση ή ήταν ολο­κλη­ρω­τι­κά εχθρι­κή προς αυτή, μέχρι να νι­κή­σει. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα ο Μι­χα­ήλ Το­σί­τσας που τον καιρό της επα­νά­στα­σης ήταν υπεύ­θυ­νος επι­με­λη­τεί­ας του Ιμπρα­ήμ πασά στην Πε­λο­πόν­νη­σο, σω­ρεύ­ο­ντας πλού­τη από τη λε­η­λα­σία και τον εξαν­δρα­πο­δι­σμό των κα­τοί­κων της. Αμέ­σως μετά ο Το­σί­τσας έκανε με­ρι­κές επι­δει­κτι­κές φι­λαν­θρω­πί­ες και με­τα­τρά­πη­κε από προ­δό­της σε «μέγα ευ­ερ­γέ­τη του Έθνους».
Η επα­νά­στα­ση του 1821 ήταν –στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα–  ένα επει­σό­διο στην προ­σπά­θεια της αν­θρω­πό­τη­τας να απε­λευ­θε­ρω­θεί από την εκ­με­τάλ­λευ­ση και την κα­τα­πί­ε­ση. Τη μνήμη του 1821 τη διεκ­δι­κεί η αστι­κή τάξη για να ανα­πα­ρά­γει τους μύ­θους της εθνι­κής ενό­τη­τας και της συ­νέ­χειας του έθνους. Τη διεκ­δι­κού­με όμως κι εμείς, όπως διεκ­δι­κού­με και όλες τις αστι­κές επα­να­στά­σεις, γιατί έθε­σαν –κι ας μην έλυ­σαν– το ζή­τη­μα της ελευ­θε­ρί­ας και της ισό­τη­τας.

Όλα τα παραπάνω είναι αποκύηματα της φαντασίας σου.Δεν υπάρχουν πουθενά γραμμένα.Καμία σοβαρή πηγή από πίσω να τα στηρίξει.
Κομμουνιστικά ψέματα και προπαγάνδα.